07-01-11

Onderhandelaars of koks?

De Belgische politiek gaat verder met zijn metaforen. Onze politiekers zitten echt wel aan de bodem van hun woorden. De weinige commentaren die we in de media lezen zijn dan ook een onderzoek waard.

"We moeten op basis van dit voorstel, van deze krijtlijnen, aan de slag. Wie het dan trekt, zal ons worst wezen, als het maar vooruit gaat"(nvdr: met de geit?), aldus Gennez.

Gennez spreekt over 'worst'. Het is inderdaad de tijd van het worstenbroodje, misschien haalde ze daar haar inspiratie. De worst kan zowel van varkens- als kalfsvlees gemaakt zijn. In de meeste gevallen komt het van het varkentje.   Het bracht ons op deze foto waarin we wel iets van de Belgische politiek in herkennen. 'Men kan geen ommelet maken zonder eieren te breken.' (soms moet men iets verliezen om een hoger doel te bereiken) Of is er enige andere gelijkenis?

7680.jpg

Over varkentjes gesproken, wetenschappers in Canada hebben een genetisch gemanipuleerd varken gecreëerd dat er uitziet en zich gedraagt als zijn soortgenoten, maar wel op één punt verschilt. Het dier produceert zelf het enzym fytase, waardoor het minder fosfaten uitscheidt. Wat wil zeggen dat het minder stinkt. Een varkentje is milieubelastend, uiteraard is dat niet de schuld van het beestje zelf, wel van de mensen die het in te grote getalen bij elkaar zet. Deze overlast wordt geproduceerd door hun uitwerpselen, als daar nu minder fosfaten in zou zitten, zou het opgelost zijn. Zij hebben dus een eco-varkentje geproduceerd. Zouden ze ook een Belgo-varkentje kunnen manipuleren? De moeite waard om het eens te vragen.

Hoewel dit ook weer op verzet zal stuiten. Volgens natuurverenigingen kan er geen sprake van zijn dat genetisch gemanipuleerde dieren ooit worden toegelaten. Veel activisten wijzen er ook op dat zo’n varken grote hoeveelheden soja eet waarvoor overal ter wereld gigantische oppervlakten bos worden gekapt. ‘Wat je wint aan de ene kant, verlies je aan de andere kant.’ En met deze wijsheid zijn we dan weer bij het Belgisch dilema verzeild.

In dit onderstaande filmpje zien we de drie biggetjes die de wolf willen verschalken en alles in de soep doen lopen.  Het kan inspirerend werken voor de politici. De goednieuwskrant is gewillig om een helpende hand toe te steken. De SOEP wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend* en onze oma's wisten reeds lang dat met soep de zorgen draaglijker worden*. Onze raad, tussen de soep en de petatten*, aan de koning of enig andere bemiddellaar-versoepelaar-flexibilateur of ander uitvindsel vanuit de Belgische politieke wereld om ons land terug op het rechte spoor te krijgen, en voor alles in de soep loopt,*: serveer de soep voor ze koud wordt.  We weten dat we in de soep zitten* en dat de politiekers ze goed uitscheppen*. Een mengeling van wortel- en tomatensoep lijkt ons geen linke soep.* Afwachten of ze nog lang hun tong zullen verbranden aan de soep die niet eens zo heet geserveerd wordt.

(*)
"Met SOEP zijn zorgen draaglijker dan zonder"
Geld verlicht veel zorgen

"Hij zit in de SOEP"
"Hij zit in verlegenheid"

"Tussen de SOEP en petatten"
"Net voldoende tijd om nog net iets te doen"

"Daar wordt de SOEP aardig dun van"
"Door deze gebeurtenis wordt de situatie minder aangenaam"

"Tussen de SOEP en de aardappels"
"Terloops"

"Hij schept zijn SOEP goed uit"
"Hij profiteert van de situatie"

"Dat is linke SOEP !"
"Dat is gevaarlijk !"

"De soep wordt nooit zo heet gegeten als hij wordt opgedient"
"Alles lijkt erger dan het is"

"Alles loopt in de soep"
"Alles gaat verkeerd"


Vande Lanotte schudde dan weer een Anglosaksisch gezegde uit de mouw, de aap laat hij er nog even inzitten.  'You can lead a horse to water, you can't make it drink'. Met andere woorden: Je kan een paard naar het water leiden, maar je kan het niet doen drinken. Als Belg had hij beter moeten weten. We willen niet ontkennen dat hij geen goed werk geleverd heeft, zoveel dagen opofferen voor de 'lost case' is al een pluim waard. Toch vragen we aan onze koning om iemand het veld in te sturen die iets meer over de Belgische cultuur op de hoogte is. Water?¿

0905beer_drinking_horse.jpg

Voorstellen voor koninklijke afgezanten, geinspireerd op de internationale literatuur:


Veel komische figuren, daaronder verstaat de redactie; mensen met een relativerend en positief ingesteldheid, droegen vroeger de naam van een gerecht. Zo had je in Duitsland Hanswurst, Junker Stockfisch en Pickelhering, in Engeland Jack Pudding, in Frankrijk Jean Potage, in Italië Signor Maccheroni en in Hongarije Paprika Jancsi.

In Nederland bijvoorbeeld werd Jean Potage bekend als Jan Soep. Wie potsen maakte, heette Hansworst of Pekelharing. Van lieverlee werd ook in de oud-Hollandse poppenkast de hoofdpersoon met deze twee namen aangesproken, voordat men hem Jan Klaassen noemde. Gioppino. uit de Noord-Italiaanse stad Bergamo, is dol op polenta, een gerecht dat bereid is uit maïsmeel. Voor Pulcinella is spaghetti het favoriete kostje, voor Mr Punch zijn het worstjes(waar hebben we dat nog gehoord?). Anderen kijken daarbij weleens te diep in het glaasje, waarmee we Vandelanotte dan weer willen op wijzen. De rode neus van Jan Klaassen wijst erop dat hij wel van een jenevertje houdt.

U ziet mogelijkheden genoeg.

13-12-09

Waarom is uw kat agressief?

007168457


Een rare vraag? U hebt misschien helemaal geen kat, laat staan dat ze dan agressief is. Een rare titel voor de goednieuwskrant, zal u denken. Dit artikel hoort helemaal niet thuis bij het buitenlands nieuws, laat staan bij het binnenlands. Het brengt u ook geen politieke kennis bij als u weet waarom uberhaupt uw kat, die u misschien niet eens hebt, agressief is. En als u uw kat stuurt, zal het u ook al geen zorg weze of die daar de agressieveling uithangt. Economisch gezien lost het antwoord ook niets op. Katten staan nu eenmaal niet op de beurs.

bink

Waarom dan toch dit artikel? Zijn ze op de nieuwsredactie gek geworden? Lichtzinnig of een beetje de draad kwijt? Hebben wij misschien ons kerstfeestje al gehad  en iets te diep in de bubbels van de champagne gekeken? Nee, ons feestje staat nog in de stijgers, wat wil zeggen dat er misschien nog meer geks op u ligt te wachten.

U geeft het op?

cat_laughing

Een pasklaar antwoord moet u van mij niet verwachten. Een paar vragen misschien om u op weg te helpen. Bij het nalezen van verschillende kranten, het uitpluizen van de wereldpers op zoek naar goed nieuws, stootte ik op deze titel. Ik herlas het een paar keer, las het artikel en bleef met dezelfde vragen als jullie hierboven achter. Wat in godsnaam bezielde de journalist om hierover een artikel te schrijven? Het artikel gaf ook totaal geen antwoord op de vraag, het ging over territoriumafbakenen, over jachtinstict, over het vangen van imaginaire muizen, gewone dagelijkse dingen als je een kat bent. En voor je het weet, zit je met een serieuze levensvraag: waarom in godsnaam is mijn kat, die ik niet heb, agressief...?

Vragen kruisen je pad, antwoorden daarentegen worden zelden gegeven. Het doet denken aan Zen, aan Tao. Een wijs man die je een vraag aanreikt, een vraag zonder antwoord.

"Is het de kat die agressief is?"

smart-cat-834

Even terugbladeren naar het begin. Ik zoek best een antwoord in wat ik weet, mijn vlaamse wijsheid, in de cultuur van de spreekwoorden. "Er zijn geen domme vragen, .." mmm....is de uitvinder van deze spreuk daar zo zeker van? Is dit bewezen? Ik kom elke dag domme vragen tegen, om niet over de antwoorden te spreken, maar dat is volgens dit spreekwoord hoogmoed en dat is de dochter van de porceleinenkast.

De spreuk gaat nog verder: er bestaan geen domme vragen, alleen domme antwoorden. Dat brengt we weer terug aan het twijfelen. De vlaamse klei onder mijn voeten wordt glibberig. Een vraag is een vraag, een antwoord daarentegen kan dom of slim zijn. Maar wie beslist er nu of het antwoord dom is? De vragensteller? Eigenlijk totaal niet zo gek: als er geen domme vragen zijn, alleen domme antwoorden, wil dat zeggen dat diegene die het antwoord geeft dommer is dan de vragensteller. En zie daar het licht, de waarheid, de wijsheid. In een simpele vraag over uw kat, word ik me bewust dat mijn zoektocht naar antwoorden een domme weg is. De journalist van het artikel is een slim mens, hij stelt een vraag en laat het antwoord in het midden. Wetenschappelijke journalistiek, heet dat.

Nog even voor de nuchtere mensen.

Hebt u een agressieve kat? Ja? Dan is de spreuk bewezen: er bestaan geen domme vragen alleen domme antwoorden. Want wie houdt er nu een agressieve kat in huis?

20918345_bde6fc2d5a_m

 

14-11-08

Wijze spreekwoorden en presidenten

Het is goed in eigen herte te kijken voor het slapen gaan, dat is een vlaams spreekwoord dat heel louterend kan werken. Zo denkt ook President Bush op de vooravond van het einde van zijn presidentschap en de schellen vallen van zijn ogen:

"Ik heb spijt van enkele dingen die ik niet had moeten zeggen", zei Bush in een interview met CNN. In zijn 'War against terrorism' gebruikte de Amerikaanse president, af en toe termen die zo uit het Wilde Westen geplukt konden zijn.

'Dood of levend' en 'kom maar op' zijn slechts een greep uit het aanbod. Bush zegt nu dat hij dat niet had moeten doen. "Mijn vrouw herinnerde me eraan dat je als president van de Verenigde Staten niet zomaar alles kan zeggen."

Wat maar weer eens bewijst dat achter elke man een vrouw staat, ook weer zo een vlaams spreekwoord dat heel juist is. Het is wel spijtig dat vele goede raad voor dovenmans' oren is, en dat zelfs de moeder van de porseleinenkast daar niet veel aan kan veranderen. De vlag met daarop 'missie geslaagd' aan boord van een Amerikaans vliegdekschip, een maand na de inval in Irak, had er achteraf bekeken niet moeten hangen. Hij ziet nu in dat niet elke vlag de lading dekt.

In het interview noemde Bush de verkiezing van zijn opvolger Barack Obama 'historisch'. "Er zijn een hoop mensen in Amerika die niet hadden durven denken dat ze dit nog mochten meemaken", vertelde hij.

"Het is goed voor het land, mensen hebben vertrouwen in het systeem. Ik wens hem oprecht het allerbeste. Ik ben gewoon een Amerikaan net als hij en het is goed dat de president het stokje doorgeeft."

Na de eedaflegging van Obama op 20 januari keert Bush terug naar huis, naar Texas. "Ik mis Texas, ik hou van Texas en ik heb er een hoop vrienden", aldus de president. Zoals het klokje thuis tikt tikt het nergens en oost west, zelfs voor een ex-president is thuis best.

10:00 Gepost door De Redactie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spreekwoorden, presidenten, bush met pensioen |  Facebook |