13-05-11

Saaie Belgen? No way.

Pascal Paepen is econoom bij Daiwa in Londen en is bekend van het economische nieuws in Vandaag van Radio 1.

I am from Belgium so I am boring. Ik ben Belg, dus ben ik saai. Met die act won een Bruggeling dinsdagavond een concours van jonge stand-upcomedians in Zuid-Londen. Er hadden zich voor die gelegenheid 15 aspirant-comedians aangemeld. Vooral Britten, maar ook een vlotte Amerikaanse en een Bosniër. En dus ook Kristof Micholt, de Vlaming die de beker mee naar huis mocht nemen. Of wij dan echt zo saai zijn? We zijn er die avond zelfs niet toe gekomen. De artiesten kregen elk maar vijf minuten om hun show op te voeren en het publiek reageerde zo enthousiast op onze landgenoot dat die maar één aspect van de doorsnee Belg in de verf heeft kunnen zetten: onze bescheidenheid. Legendarisch en volgens het gelegenheidspubliek in Londen ook hilarisch.

lees meer

12-01-11

Belgische hoop

Voor eerst willen we ons deelnemen meedelen aan de heer Vande Lanotte voor het verlies van zijn moeder. Zelfs in deze moeilijke tijd, heeft hij steeds verder gewerkt en de moeilijkheden van het land langs alle kanten bekeken.

Op sommige momenten zijn er belangrijker dingen in het leven dan vechtende politici voor hun stoeltje in de wetstraat. Misschien zijn de heren hierdoor tot inzicht gekomen.

Vande Lanotte zal de onderhandelingen verder zetten met de hulp, eindelijk, van Di Rupo en De Wever. Hoe het drietal dit zal invullen is nog niet bekend. Er werd ook aan de alarmbel getrokken door de economen en de financiele wereld van ons land, de speculanten hadden ons land in hun vizier. Het verschil tussen de staatsobligaties van Duitsland en Belgie kwamen in een rode alarmfase. Dit is nu weer weggevallen.

Als de heren politici, allemaal, nu eens even hun eigen opzij zetten en zouden werken aan wat ze moeten werken, kunnen we misschien tot een regering komen. Willen of niet, dat is nu eenmaal nodig.

31-10-10

Zwitsers België

Responsabilisering en solidariteit, het Zwitserse voorbeeld

Het wordt een beetje eentonig de laatste tijd. Tegenwoordig worden we van alle kanten overspoeld met berichten die aantonen dat Zwitserland zijn zaakjes wel erg goed geregeld heeft. Zo plaatste ook het Wereld Economisch Forum Zwitserland onlangs op de eerste plaats in de lijst van de meest competitieve economieën ter wereld.

Bewijzen te over dat een land dat op zich erg vergelijkbaar is met België (een degelijke infrastructuur, diverse culturen en talen en een goed opgeleide bevolking) alle troeven heeft om het ver te schoppen in de globale economie.

Het is ook redelijk ironisch dat Zwitserland tegenwoordig nog zowat het enige land is in Europa dat met glans de testen voor het toetreden van de Eurozone zou doorstaan, maar dit geheel terzijde.

Waar ik eigenlijk over wil hebben is dat het verbazend blijft dat er niet meer gesproken wordt over het Zwitsers federale model om uit de Belgische politieke impasse te geraken.

Uiteindelijk gaat het zowel bij Franstaligen en Vlamingen over het geld. En als er iets is waar de Zwitsers erg goed in zijn, dan is het nadenken over geld en hoe men daar rationeel mee omgaat.

lees meer

16-02-08

Senators doen hun huiswerk

Nu nog zien of ze slagen. Maar dat mijn vorig berichtje aanslaat in de hogere rangen is wel duidelijk. Ze breien inderdaad verder, en zo krijgen we dan een mooi patroon in overeenstemming met de winsten van de patroons. 

De bijkomende jobkorting die de regering overweegt in te voeren, is weer een stap in de goede richting, stelt Open Vld-senator Roland Duchâtelet. Hij wil echter sneller gaan: "ik pleit voor een volledige afschaffing van de belasting op arbeid tot een loongrens van 1.250 euro per maand, en een substantiële vermindering tot 2.000 euro per maand."

"Van elke euro opslag die een werkgever nu geeft, gaat nog geen halve euro naar de werknemer. Telkens een werkgever aan een werknemer opslag wil geven, moet hij een nog grotere opslag aan de overheid geven", aldus Duchâtelet. De overheid int gemiddeld 56 procent door belasting op het inkomen en de sociale bijdragen. "Bij een salarisverhoging, profiteert de schatkist dus veel meer dan de werknemer", stelt de ondernemer-politicus vast.

Voor hem is een verhoging van de koopkracht in België eigenlijk enkel nog mogelijk door het efficiënter maken van de overheid. Dan kunnen de belastingen op arbeid dalen en is er ruimte voor meer netto loon zonder lastenverhoging in de productieve sectoren. Als de regering de koopkracht verhoogt door de belasting op de laagste lonen drastisch te verlagen, dan recupereert zij ook veel belastingen. Er is dus ook een belangrijk terugverdieneffect.

"De belasting op arbeid in België is niettegenstaande de inspanningen van de laatste jaren nog steeds de hoogste van de wereld, want ook de omliggende landen verminderen stelselmatig de belasting op arbeid. Ik zie niet in waarom wij niet sneller zouden durven gaan", besluit Roland Duchâtelet.

11:15 Gepost door De Redactie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: koopkracht, duchatelet, belgische economie |  Facebook |