24-01-11

No government, great country

De betoging in Brussel is een succes, volgens de initiatiefnemers. Er werden +/- 30.000 deelnemers geteld. Alles verliep rustig, alleen TAK (taal actie comite) maakten een beetje van hun tak. Als we geen regering hebben op 17 zou dat een wereldrecord zijn. Het was vooral daartegen dat men betoogde. Tegen?


De betoging was een unicum, het was een tocht voor iets. Nl. voor een regering. Dat gebeurt niet vaak in Belgie. De initiatiefnemers SHAME komen uit de CD&V jongeren hoek, maar drukten vooral op het apolitieke karakter van de optocht. Zij wilden aantonen dat er heel wat jongeren voor een federale regering zijn en dat dat niets met politieke aanhang te maken heeft. De betoging richtte zich vooral tot de jongeren, de milenials. De naam die wel even opspringt is de jonge telg De Clerck, gegroeid uit een politieke familie.
Symbolen worden niet verboden, ze worden wel geweerd en dit om polarisaties tijdens de betoging te vermijden, maar niet alleen daarom: zij willen ook beklemtonen dat iedereen, gelijk uit welke hoek, de mensen in de straat, op hun werk, in hun dagelijks leven, gewoon een regering willen en daarmee uit.
De sociale bewegingen liepen mee, maar niet in de kijker als gekleurde partij.
Het was een bewogen weekeinde voor Belgie, vrijdag werd in de KVS een avond gegeven door kunstenaars over de solidariteit en eenheid. Ook dat initiatief was een groot succes.
Niets dan lof dus, hoewel met zich de vraag kan stellen dat een grote beweging altijd wel voor iets staat.  Of is het deze jongeren echt gelukt om grensoverschreidend de mensen bij elkaar te krijgen achter een en dezelfde 'vlag'?

Is het de jongeren van SHAME gelukt om zowel links als rechts tesamen te brengen, walen en vlamingen, brusselaars, ouderen en jongeren? Dat idee alleen al is geweldig. Het lijkt erop dat men voor het eerst in zoveel tijd een signaal geeft dat hoe verschillend we ook zijn, we toch allemaal Belgen zijn en best met elkaar kunnen leven, ook al zijn er hier en daar wat financiele kwebbels. Maar die problemen heeft elk huisgezin, daarom moet men toch niet dadelijk scheiden. Dat er over gepraat moet worden, is duidelijk en dat dat een tijdje duurt is ook normaal, zeker als men het goed wil doen. De optocht van zondag geeft misschien aan de onderhandelaars de duw om elkaar terug in de ogen te kijken en samen een pint te drinken en echt tot de hekelige zaken te komen waarover knopen moeten worden doorgehakt.
Als de bevolking het kan, moet de politiek het ook maar eens proberen.

09:40 Gepost door De Redactie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.