16-01-11

Globalisatie: kent u de wereld? deel I

Wat weten we eigenlijk van de wereld in deze tijd van globalisatie? Er zijn zoveel uithoeken waar we alleen van horen als het er slecht gaat. Vandaar dat de redactie op wereldreis vertrekt om het goede nieuws op te zoeken in deze vergeten, maar wondere uithoeken van de wereld.

mongolie_interieure.jpgOns oog viel op Mongolie, een land dat tot onze verbeelding spreekt. Het ligt in Centraal en Oost-Azie en grenst aan het noorden met Altay, Tuya en Boerjatie, leden van de Russische Federatie. In het zuiden grenst het met Binnen-Mongolie, een autonoom gewest dat tot China behoort. Mongolie is sinds 1990 een democratie. Het heeft een landklimaat met toendra's en steppegebieden in het noorden, het is bergachtig in het midden en een woestijn, de Gobi-een van de grootste woestijnen van de wereld, in het zuiden. De hoofdstad is Ulaanbaatar en het merendeel is boeddhistisch. De landelijke bevolking leeft overwegend nomadisch in traditionele vilten tengen en voorziet in haar levensbehoeften door veeteelt; schapen, paarden en kamelen worden in vrij lopende kuddes gehouden. In het Noorden van het land is enige vorm van industrie in de vorm van houtverwerking en mijnbouw.

Onder invloed van de perestrojka in de voormalige Sovjet-Unie kwam er ook in Mongolië een democratiseringsproces op gang, wat uiteindelijk via een "fluwelen revolutie" leidde in mei 1990 tot een amendement in de grondwet voor de acceptatie van een meerpartijenstelsel en het ontstaan van de post van president. -bron wikipedia-

We hebben het land een beetje leren kennen via het programma: de grote race, een paar jaar geleden. De economie van het land draait om zijn grondstoffen. Het is een mijnland. Sinds de democratisering hebben grote mijnbedrijven hun weg gevonden in dit uitgestrekte land. Hoe zit het nu verder met de economie?

De mijnbedrijven zien Mongolie wel zitten, wegens zijn rijk aanbod aan mineralen. Wat hen tegenhoudt is de wispelturigheid van het uitreiken van licenties aan deze bedrijven. Vaak duurt het heel lang en worden de mongolie-paysage-1.jpglicenties ook weer ingetrokken, deels door corruptie, deels door de strenge regels voor het behoud van het milieu. Toch gaat Mongolie erop vooruit. In 2010 heeft de Mongoolse munt het beste gepresteerd van alle wereldmunten. De tugrug (Mongoolse munt) steeg dat jaar met 16.7 %, volgens Dow Jones nieuwsberichten. Deze beweging maakt de tugrug tot de best presterende munt t.o.v. de dollar in 2010.

"De munt is een vrij-zwevende munt, en het is een kapitaal open munt, waardoor investeerders werkelijk hun winst konden opstrijken als ze deze munt hadden aangekocht," zegt de Deutsche Bank specialist. Maar traders zeggen dan weer dat diegene die winst gemaakt hebben met de tugrug best wel mensen zijn met een lange-afstand visie en van reizen moeten houden, aangezien men deze munt alleen in het land zelf kan aankopen en omwisselen, op zich ook geen slechte bezigheid. In de tradersmarkt is het dus niet de gekenste munt, waardoor het daarom geen goede kan zijn. Mongolie onderhoudt vooral China van ruwe grondstoffen. Het afgelopen jaar zijn er verschillende grondstofbedrijven geregistreerd op de Hong Kong exchangelijst. De Mongoolse regering kijkt naar de Hong Kong beurs om daar de staatsbedrijven op te noteren. Het enigste dat de investeerders weerhoudt om deze shares te kopen, is de infrastructuur. Vooral het treinverkeer is belangrijk voor de mijnen. Het Mongoolse spoornet is anders gebouwd dan het aansluitingspoornet in China, het op- en afladen aan de grenzen van de ene trein in de andere is nog een meerprijs voor de grondstoffen. Ook liggen de spoorwegen niet langs de mijnen. Toch is het staatsbedrijf Mongolia Mining Corp fors gestegen op de Hong Kong's beurs, dit met 24 % sinds oktober.

Er moet nog aan gewerkt worden, maar Mongolie is allesinds een land om als investeerder in het oog te houden.

 

 

De commentaren zijn gesloten.