07-01-11

Onderhandelaars of koks?

De Belgische politiek gaat verder met zijn metaforen. Onze politiekers zitten echt wel aan de bodem van hun woorden. De weinige commentaren die we in de media lezen zijn dan ook een onderzoek waard.

"We moeten op basis van dit voorstel, van deze krijtlijnen, aan de slag. Wie het dan trekt, zal ons worst wezen, als het maar vooruit gaat"(nvdr: met de geit?), aldus Gennez.

Gennez spreekt over 'worst'. Het is inderdaad de tijd van het worstenbroodje, misschien haalde ze daar haar inspiratie. De worst kan zowel van varkens- als kalfsvlees gemaakt zijn. In de meeste gevallen komt het van het varkentje.   Het bracht ons op deze foto waarin we wel iets van de Belgische politiek in herkennen. 'Men kan geen ommelet maken zonder eieren te breken.' (soms moet men iets verliezen om een hoger doel te bereiken) Of is er enige andere gelijkenis?

7680.jpg

Over varkentjes gesproken, wetenschappers in Canada hebben een genetisch gemanipuleerd varken gecreëerd dat er uitziet en zich gedraagt als zijn soortgenoten, maar wel op één punt verschilt. Het dier produceert zelf het enzym fytase, waardoor het minder fosfaten uitscheidt. Wat wil zeggen dat het minder stinkt. Een varkentje is milieubelastend, uiteraard is dat niet de schuld van het beestje zelf, wel van de mensen die het in te grote getalen bij elkaar zet. Deze overlast wordt geproduceerd door hun uitwerpselen, als daar nu minder fosfaten in zou zitten, zou het opgelost zijn. Zij hebben dus een eco-varkentje geproduceerd. Zouden ze ook een Belgo-varkentje kunnen manipuleren? De moeite waard om het eens te vragen.

Hoewel dit ook weer op verzet zal stuiten. Volgens natuurverenigingen kan er geen sprake van zijn dat genetisch gemanipuleerde dieren ooit worden toegelaten. Veel activisten wijzen er ook op dat zo’n varken grote hoeveelheden soja eet waarvoor overal ter wereld gigantische oppervlakten bos worden gekapt. ‘Wat je wint aan de ene kant, verlies je aan de andere kant.’ En met deze wijsheid zijn we dan weer bij het Belgisch dilema verzeild.

In dit onderstaande filmpje zien we de drie biggetjes die de wolf willen verschalken en alles in de soep doen lopen.  Het kan inspirerend werken voor de politici. De goednieuwskrant is gewillig om een helpende hand toe te steken. De SOEP wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend* en onze oma's wisten reeds lang dat met soep de zorgen draaglijker worden*. Onze raad, tussen de soep en de petatten*, aan de koning of enig andere bemiddellaar-versoepelaar-flexibilateur of ander uitvindsel vanuit de Belgische politieke wereld om ons land terug op het rechte spoor te krijgen, en voor alles in de soep loopt,*: serveer de soep voor ze koud wordt.  We weten dat we in de soep zitten* en dat de politiekers ze goed uitscheppen*. Een mengeling van wortel- en tomatensoep lijkt ons geen linke soep.* Afwachten of ze nog lang hun tong zullen verbranden aan de soep die niet eens zo heet geserveerd wordt.

(*)
"Met SOEP zijn zorgen draaglijker dan zonder"
Geld verlicht veel zorgen

"Hij zit in de SOEP"
"Hij zit in verlegenheid"

"Tussen de SOEP en petatten"
"Net voldoende tijd om nog net iets te doen"

"Daar wordt de SOEP aardig dun van"
"Door deze gebeurtenis wordt de situatie minder aangenaam"

"Tussen de SOEP en de aardappels"
"Terloops"

"Hij schept zijn SOEP goed uit"
"Hij profiteert van de situatie"

"Dat is linke SOEP !"
"Dat is gevaarlijk !"

"De soep wordt nooit zo heet gegeten als hij wordt opgedient"
"Alles lijkt erger dan het is"

"Alles loopt in de soep"
"Alles gaat verkeerd"


Vande Lanotte schudde dan weer een Anglosaksisch gezegde uit de mouw, de aap laat hij er nog even inzitten.  'You can lead a horse to water, you can't make it drink'. Met andere woorden: Je kan een paard naar het water leiden, maar je kan het niet doen drinken. Als Belg had hij beter moeten weten. We willen niet ontkennen dat hij geen goed werk geleverd heeft, zoveel dagen opofferen voor de 'lost case' is al een pluim waard. Toch vragen we aan onze koning om iemand het veld in te sturen die iets meer over de Belgische cultuur op de hoogte is. Water?¿

0905beer_drinking_horse.jpg

Voorstellen voor koninklijke afgezanten, geinspireerd op de internationale literatuur:


Veel komische figuren, daaronder verstaat de redactie; mensen met een relativerend en positief ingesteldheid, droegen vroeger de naam van een gerecht. Zo had je in Duitsland Hanswurst, Junker Stockfisch en Pickelhering, in Engeland Jack Pudding, in Frankrijk Jean Potage, in Italië Signor Maccheroni en in Hongarije Paprika Jancsi.

In Nederland bijvoorbeeld werd Jean Potage bekend als Jan Soep. Wie potsen maakte, heette Hansworst of Pekelharing. Van lieverlee werd ook in de oud-Hollandse poppenkast de hoofdpersoon met deze twee namen aangesproken, voordat men hem Jan Klaassen noemde. Gioppino. uit de Noord-Italiaanse stad Bergamo, is dol op polenta, een gerecht dat bereid is uit maïsmeel. Voor Pulcinella is spaghetti het favoriete kostje, voor Mr Punch zijn het worstjes(waar hebben we dat nog gehoord?). Anderen kijken daarbij weleens te diep in het glaasje, waarmee we Vandelanotte dan weer willen op wijzen. De rode neus van Jan Klaassen wijst erop dat hij wel van een jenevertje houdt.

U ziet mogelijkheden genoeg.

De commentaren zijn gesloten.