18-12-10

Jobhoppen

jhfront.jpgEr is een nieuwe generatie op de arbeidsmarkt. Men noemt ze de jobhoppers. Het Engels voor werkspringers'. Men wil hiermee mensen bedoelen die gemakkelijk van de ene job naar de andere overspringen, soms met een tussenpauze van maar zes maanden. Men zou ze kunnen plaatsen onder de ADHD van de werknemers. Maar het is niet alleen maar om hypokinetische redenen. Er zijn verschillende motieven die hen drijven.images.jpg Sommigen halen het aan om ervaring op te doen, ze komen recht van de schoolbanken en weten nog niets van het leven. Overal vraagt men werknemers met ervaring. Deze jongeren nemen vaak gelijk welke job aan om levens- en werkervaring op te doen, ook al ligt de job niet in de lijn van wat ze gestudeerd hebben. Toch worden deze mensen niet erg gegeerd in het professionele circuit. HR wil hen vooral vermijden. Het aannemen of zoeken van een werknemer is geen makkelijke klus en vraagt veel energie. Als men dit elke zes maanden opnieuw moet doen, wordt het een job op zich.
"Deze mensen worden vlug gespot en worden dan ook vaak als ongewenst weggevoerd van de recruteringslijsten," zegt een HR medewerker van het uitzendbureau Mercer. Een Jobhopper geeft het signaal om geen gewone werknemer te zijn, een onrustzoeker, een persoon met jobhopper.jpgstabiliteitsproblemen die gelijk welke job wel eventjes wil aannemen tot ze echter een andere job gevonden hebben waar ze meer verdienen of een grotere uitdaging is. Men kan ook het jobhoppen aanhalen voor de vele jobs in het verleden, terwijl het misschien is omdat de werknemer niet voldoet en slordig werkt. De echte beweegredenen worden door recruteringsbureaus meestal niet echt achterhaald.
De directeur van Adecco in Mexico wijst er ook op dat deze jobhoppers vooral voorkomen in de IT en andere technologische sectoren. "Deze jobs stimuleren vaak ook de jobhoppers omdat vele IT bedrijven maar tijdelijke werknemers aannemen, tot een project beeindigd is. Het is niet altijd de schuld van de werknemer zelf, maar zij blijven wel met de naam zitten."
Zijn jobhoppers wel zo nieuw? Gebeurde het vroeger niet? Wat drijft deze jongeren om er zo vlug de brui aan te geven? De werkgever wordt er vlug tureluurs van. Zeker op de Belgische arbeidsmarkt krijgen ze niet veel kans. Deze is log en weinig flexibel in vergelijking met de andere europese arbeidsmarkten.  Toch wijzen verschillende onderzoeken uit dat deze hoppers wel degelijk aan de winnende hand zijn, tenminste als ze zelf ontslag nemen en niet steeds ontslagen worden. Jobhoppers worden gewaardeerd als ze zelf ook het risico nemen om zonder job te vallen. De nieuwe generatie is groot geworden in een steeds veranderende wereld, een vlugge wereld, ze weten meer wat er speelt door het internet. Vaak is hun leefwereld: job-thuis iets te eng en willen ze uitdagingen. Ook is het vaak zo dat ze wat ze gestudeerd hebben, hen niet echt ligt als werk. De materie kan vaak heel interessant zijn, de job daarentegen valt soms saai uit. Deze jongeren zijn vooral allergisch aan saaiheid.
Ann Peeters, fictieve naam, is een jobhopper. Liever, ze was een jobhopper, tot ze op haar 30 de job van haar leven vond. Ze is blij dat ze gehopt heeft. Ze nam steeds zelf ontslag, soms al na zes maanden. Tussen twee jobs in deed ze dan opdienwerk of interims. Ze studeerde af als marketeer, een materie die ze heel interessant vond. Op de werkvloer botste ze al vlug met de heel commercieel ingestelde wereld van een marketing. "De eerste maanden is elke job een uitdaging, maar na verloop van tijd krijg je enkel de saaie werkjes als jongere." vertelt ze. "Ik heb in drie jaar tijd drie verschillende jobs gehad, tot ik overstapte naar het onderwijs, daar voel ik me nu thuis."
Of de werkgevers het nu leuk vinden of niet, deze jongeren wil iets maken van hun leven. En het is hen van harte gegund.

Bron: Stampmedia Lessius, bewerkt door de redactie

10:50 Gepost door De Redactie in IT, werken | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jobhoppen, hoppen, jobhoppers, nieuwe generatie, generatie y |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.