04-12-10

De EU onder Belgisch voorzitterschap

Vanackere (CD & V) is nu reeds een jaar hoofd van de Belgische diplomatie. "Mensen denken vaak dat de diplomaten wel van gedachten wisselen, maar geen deel nemen aan het gemeeschappelijk leven. Maar dat is juist andersom. Alle problemen die de mensen als bron van frustratie ervaren in de wereld van de eenentwintigste eeuw, zeker in een open economie zoals in België, zijn nauw verbonden met ons beleid. " Vanackere kijkt terug op een jaar gekenmerkt door het Belgische voorzitterschap van de EU.

Het Belgische voorzitterschap nadert zijn einde. Waar bent u trots op?

Op het feit dat het Verdrag van Lissabon in letter en geest is doorgevoerd. Ik begrijp dat velen mijn antwoord institutioneel zullen vinden, maar het was van cruciaal belang. Men kan het belang van dit verdrag niet onderschatten of negeren, nu het reeds een tijdje in voegen is. We hebben een president in EU uit een land dat verankerd is met de Europese filosofie. Het Verdrag voorziet een antwoord, niet perfect, maar beter dan in het verleden, op twee grote frustraties van de Europeanen:

1) De show van de dubbelcijfers vooral in opkomende economiën, die sussen ons in slaap en hierdoor zijn we niet in staat om onze solidariteit en welzijn te handhaven.

2) In de discussie over het klimaar, vrede, enz... laten ze de Europeanen in de gang staan. Deze twee items worden beantwoord in het Verdrag van Lissabon. Het verdrag is de motor voor een verdere integratie en een kans voor Europa om zijn project meer kracht te geven in de wereld. Het Belgische voorzitterschap heeft bewezen dat Europa geen vijfde wiel aan een wagen is. We hebben bewezen dat met intelligentie alle vier de wielen op eenzelfde snelheid en gecoördineerd kunnen draaien. 

En meer concreet?

De financiële en economische benadering is het element waarvoor we zeker trots kunnen zijn. Ook de goedkeuring van de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea, de grootste ooit gemaakt door de Unie en die zal leiden tot jaarlijkse reducties van de tarieven en van 1,6 miljard euro voor onze Europese bedrijven, dit zal werkgelegenheid creeren.

Wel moeten we erkennen dat er nog veel werk moet gedaan worden om de Unie te laten horen, want zij spreekt van tijd tot tijd en dit met een luide eensgezinde stem. Zoals over de sancties tegen iran, over de resolutie bij de VN over Kosovo. Maar het is waar dat over vele onderwerpen het niet eenvoudig is om een overeenstemming te bereiken, zoals de reorganisatie van de Veiligheidsraad van de VN, bijvoorbeeld.

Voelde je enige druk van uw partners op België om een maximum van onderwerpen voor te schrijven voor het Hongaarse en Poolse voorzitterschap?

Vóór ons voorzitterschap werden er al duidelijk signalen gegeven dat men rekende op de Belgen. Het feit dat we een regering hebben die alleen maar de actuele zaken verderzette, heeft niet lang geknaagd. Vragen hierover kregen we alleen maar van Belgische journalisten. Betekent dit dat ze minder vertrouwen hebben in het volgende voorzitterschap? Ik denk het niet. Wel behoren we tot het peleton van de pro-Europese landen.

De Belgen zouden bijna alleen het peleton aanvoeren ?

Nee, ik zie zo vaak onder de nieuwe leden dat het enthousiasme veel groter is. Aanvankelijk was Europa een project van leven of dood. Vandaag leeft er tussen de landen-oprichters meer om iets nuttigs te betekenen, niet meer alleen overleven. We willen weten wat de EU ons te vertellen heeft, en als dat niet veel is, is dat niet gunstig. In landen zoals Polen, is men zeker vragende partij. De Unie is nog steeds een opmerkelijk project. Het heeft geleid tot een groei waarvan we zonder integratie niet eens van konden dromen. Helaas nemen we dit te vaak aan als vanzelfsprekend. Europa moet zich meer richten op de voordelen van een integratieproject. Slechts 7% van de wereldbevolking, maakt bijna 25% van haar rijkdom. Het is van cruciaal belang voor de Belgische diplomatie om Europa in hun hart te dragen en bruggen te bouwen. Dit hebben we willen beklemtonen en dat is het voordeel als je voorzitter bent, zelfs met een bescheiden land zoals het onze.

Bent u niet bang dat uw beste diplomaten zouden overspringen naar de Europese dienst voor extern optreden onder leiding van Catherine Ashton?

Nee. Er zijn reeds veel Belgen, in vergelijking met onze populatie, die een belangrijke rol spelen in de Europese Unie en dit is voor de Belgische diplomatie een pluspunt. Dat wil niet zeggen dat we altijd deze positie zullen houden, we zijn tenslotte een klein landje. 

Is er nog een marge voor de nationale diplomatie?

Nationale belangen zullen er altijd blijven. Ik zie een lange toekomst voor de Belgische diplomatie! Op het gebied van economische diplomatie bijvoorbeeld, om te helpen om contracten te krijgen en te verdedigen. Om de belangen van onze bedrijven te verdedigen. Het zal nog wel een tijdje duren voordat Nederland zal toegeven dat de belangen van Philips, bijvoorbeeld, evengoed kunnen verdedigd worden door een Italiaan, of Fransman. Op consulair vlak hebben we ook nog veel nationaal werk. Zelfs al worden landen nu al verplicht om meer samen te werken: Belgen in de wereld rekenen nog steeds op ons als ze in de problemen zitten. En elk land heeft ook gebieden van expertise, zoals Belgie dat heeft van Centraal-Afrika. Lidstaten worden dan deskundige voor de Unie en adviseren de Europese diplomatie. We zijn op weg naar een logica van complementariteit. Het is normaal dat ze de Belgen raad vragen over situaties in Burundi en aan de Polen raad vragen over Oekraine, bijvoorbeeld.

12:58 Gepost door De Redactie in actualiteit, belgische politiek, samenleving | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.