02-12-10

Leven van mars

índice.jpgHet Monomeer is het oudste meer in Noord Amerika. Het is een natuurlijk meer met een hoog gehalte aan arsenicum. Het is een gesloten meer, zonder uitweg of overloop. Het water komt van de Eastern Sierra, het water verlaat het meer enkel door verdamping waardoor er een hoog gehalte aan zout en mineralen ontstaat.  Het IMG_6647.JPGzoutgehalte van het meer is een extreem milieu waar geen levensvorm kan gedijen zoals wij het kennen, sorry, kenden. Er is nu toch leven gevonden, een soort garnaal die op de bodem van het meer woont.  De geologen die ook leven op Mars en andere planeten zoeken, vonden in het Mono lake een testcase. Nu er leven gevonden is, wordt het nog interessanter. Het meer is vooral gekend voor zijn torens van calciumkoolstof die onder water gevormd worden door de alkaline gehalte. De vlugge minerale afzet gebeurt door microorganismen in de torens waar ze in een recordtijd microbe fossielen achterlaten. Dit mechanisme is belangrijk om te begrijpen hoe en waar leven vandaankomt en meer specifiek of het kan overleven op meteorieten, aangezien er meteorieten van Mars gevonden zijn dicht bij het Mono Lake. Wetenschappers hopen om de kennis die dit nieuwe ontdekte leven hen aanreikt, te gebruiken om te bewijzen dat er leven is in de kosmos.

En er is meer nieuws over leven buiten de Aarde.

Er zijn nieuwe aanwijzingen dat een planeet buiten ons zonnestelsel water bevat. In de dampkring van de planeet GJ 1214 b is stoom of dichte bewolking aangetroffen. Dat heeft de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) vandaag naar buiten gebracht. De ontdekking verschijnt morgen in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.

Het is de eerste keer dat de atmosfeer van een zogeheten superaarde is geanalyseerd. Een superaarde is een planeet buiten ons zonnestelsel, die qua samenstelling lijkt op onze aarde, maar groter is. Vorig jaar hadden de onderzoekers al beschreven dat GJ 1214 b mogelijk voor driekwart is bedekt met water en ijs.

GJ 1214 b is bijna drie keer zo groot als de aarde en meer dan zes keer zo zwaar. De planeet staat heel dicht bij zijn ster, waardoor een omloop kort duurt. Om de 38 uur trekt de planeet voor de ster langs. Het licht van de ster schijnt dan door de dampkring van GJ 1214 b. Door naar dat licht te kijken, hebben de astronomen de atmosfeer van de planeet kunnen onderzoeken.

De planeet GJ 1214b staat op ongeveer veertig lichtjaar afstand van de aarde, in het sterrenbeeld Slangendrager. Ondanks de aanwezigheid van water lijkt de superaarde te warm voor leven zoals op aarde. (anp/mvdb)bron: destandaard.be

De commentaren zijn gesloten.