01-12-10

Eerlijk of eerlijk?

De leaks van wako Assange brengen heel wat deining in de wereld. Regeringen zijn in hun hemd gezet door de Amerikaanse en andere administraties. De diplomatie heeft zich blootgegeven en staan met zijn ware gelaat op al de voorpagina's van 's werelds kranten. De geallieerden blijven elkaar steunen, ook nu de gewone mens, u en ik, weten hoe ze over elkaar denken.
Dit is misschien bijna maar een bijzaak. Eigenlijk is de onderliggende discusie veel dieper. Wat is diplomatie? Wat is 'eerlijkheid'? Want dat is toch wel de hoofdtendens in deze documenten: hoe mensen over elkaar denken en roddelen en daarna dit alles in een diplomatenjasje strijken om elkaar voor de foto in de krant, vriendelijk toe te lachen. Waar zit hier de eerlijkheid in? Waar kunnen we hier van democratie spreken, als er achter de schermen zoveel wordt geronseld met de 'eerlijke berichtgeving' naar de bevolking toe?
Dat zijn zware vragen. Laten we eerst eens nagaan wat eerlijkheid is, wat zijn eerlijke opmerkingen, wat zijn eerlijke commentaren? We horen de laatste tijd veel over persvrijheid en vrijheid van meningsuiting, past Wikileak hierin of is het laster? 
Deze discussie kan niet alleen gevoerd worden in de wikileak-zaak. Ook op vele blogs en in het tijdperk van de electronica en het internet, is de lijn moeilijk te trekken: wat is laster en waar begint de vrijheid om te spreken?
Regenboog.jpgEr is een verschil tussen fair commentaar en eerlijk commentaar. Daarin vinden we een wereld van tegenstrijdigheden in terug. Fair is heel subjectief, want wat voor de ene fair is, kan voor de andere bedrog lijken. Eerlijk zou minder subjectief 'moeten' zijn, hoewel we vaak zeggen 'ieder zijn waarheid' wat inhoudt dat eerlijkheid in jou waarheid misschien niet eerlijk is tegenover mijn waardheid. Wat Wikileak eigenlijk deed was heel deze discussie van de tafel vegen en de 'naakte' waarheid de wereld in gooien. Dat kunnen we misschien wel rangschikken onder de 'eerlijkheid' in haar meest objectieve vorm, ongekleurd. Het leven zoals het is en niet zoals het lijkt. Maar zijn we er wel mee gediend? Zijn we klaar voor een echte eerlijke aanpak van de dingen. We houden zo van een beschermd leventje dat een laagje hypocrisie ons dekentje is in ijskoude nachten. Het laagje vernis dat ons oude huisje een schittering geeft. We houden van slaapliedjes die ons een regenboog beloven, met aan het begin een emmertje met goud.

 

13:02 Gepost door De Redactie in actualiteit, samenleving | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.