21-11-10

Water uit Belgie

 Zuurstof kan niet, zoals algemeen wordt aangenomen, alleen worden opgenomen via de longen of de huid, maar ook via water dat met zuurstof werd verrijkt.
In gewone omstandigheden, d.i. op kamertemperatuur en bij normale luchtdruk, kan water ca. 6 – 8 mg zuurstof per liter opnemen. Deze waarden worden alleen dan bereikt en behouden, als het water voortdurend met lucht in contact staat. Bijzonder efficiënt is de natuurlijke zuurstofopname overal waar water onder schuimvorming op intensieve wijze in contact staat met de omgevingslucht (watervaleffect). Water wordt ook dan met zuurstof verrijkt als men lucht doorheen het water laat parelen (aquariumeffect). Daarbij stijgt het zuurstofgehalte echter ook niet tot hogere waarden dan 8 tot 12 mg/l.
Terwijl mensen vroeger vaak bronwater dronken, komt het drinkwater tegenwoordig bijna uitsluitend  uit centrale watervoorzieningsinstallaties. Goed bronwater kan een zuurstofgehalte hebben tot 14 mg/l.  Het zuurstofgehalte van leidingwater ligt echter slechts bij ongeveer 4 – 6 mg/l. Het geringe zuurstofgehalte van leidingwater is onder andere toe te schrijven aan het feit dat drinkwater pas na een grondige zuivering resp. behandeling van oppervlaktewater (water uit meren en rivieren) of grondwater wordt gewonnen.
Koolzuurhoudend water (spuitwater) bevat zo goed als geen zuurstof meer.

Bij de toevoeging van zuurstof aan drinkwater verkrijgt men door speciale technische procédés en door het gebruik van 99,9 % pure zuurstof een verrijking tot 90 mg/l. In goed afgesloten speciale flessen blijft de zuurstof, zonder enig verlies, maandenlang bewaard.  Bij zuurstofhoudend water dat niet wordt afgesloten, bijv. in karaffen of in glazen, bedraagt de halfwaardetijd van de zuurstof in het water 24 uur.

Wat is het effect van water dat met zuurstof werd verrijkt?
Vroeger zorgden mensen met de inname van vers bronwater ook direct voor de toevoer van zuurstof naar  het spijsverteringsstelsel.  Tegenwoordig is het zuurstofgehalte van de meeste dranken door koolzuur of in koffie en thee bijna onbestaande. Daarom moet de zuurstof die nodig is voor het spijsverteringsstelsel en de inwendige organen bijna uitsluitend via de grote bloedsomloop worden aangevoerd. Daardoor wordt de grote bloedsomloop belast en dit voelt men vooral na de maaltijden door een groot gevoel van vermoeidheid of lusteloosheid.

  1. Als men zuurstofhoudend water drinkt, bereikt men hoofdzakelijk twee effecten:
    Als men  vers getapt zuurstofhoudend water met kleine slokjes drinkt, belanden de fijne zuurstofbellen  via het mondslijmvlies en de fijne bloedvaten direct in de grote bloedsomloop. Daar wordt het bloed met zuurstof verrijkt, wat leidt tot een globaal hoger zuurstofgehalte van het bloed en een bevordering van de algemene doorbloeding. Dit effect kan men als verhoogde gedeeltelijke zuurstofdruk in het weefsel meten. De revitaliserende werking kan ieder die op deze wijze het zuurstofhoudend water drinkt, zeer snel voelen.
  2. Bovendien belandt de zuurstof die in het water wordt losgelaten door de slokdarm in de maag. Door verwarming tot de lichaamstemperatuur van 37° en door de bewegingen van de maag (peristaltiek) komt er zuurstof vrij en wordt deze via het maagslijmvlies naar de fijne bloedvaten gevoerd. Hier komt de zuurstof in het bloed en belandt via de poortader in de fijne bloedvaten van de lever, die bijzonder  veel baat heeft bij deze „zuurstofdouche“. Talrijke wetenschappelijke studies tonen een stabiliserende werking aan van de orale zuurstoftoediening op de leverfunctie en de vorming van galvloeistof, wat o.a. leidt tot een betere vertering van vet.

Noemenswaardig zijn vooral de effecten op de maag- en darmbewegingen.
Na het drinken van zuurstofhoudend water kan een aanzienlijke stijging van de frequentie en intensiteit van deze bewegingen worden vastgesteld, terwijl koolzuurhoudend water geen zichtbare reacties teweegbrengt. De genoemde effecten treden vooral op wanneer men regelmatig en bijna elke dag een voldoende hoeveelheid ( minstens 0,5 liter) zuurstofhoudend water drinkt. Daarbij komt het er vooral op aan, de fles niet zonder dop te laten staan.
Zoals eerder beschreven, kan men door verschillende drinktechnieken verschillende effecten bereiken. Als men zuurstofhoudend water langzaam en met kleine slokjes drinkt, waarbij het water zo lang mogelijk in de mond blijft, wordt het algemeen revitaliserende effect bevorderd. Drinkt men het water echter  snel, dan heeft dit vooral een positief effect op de inwendige organen en in het bijzonder op het spijsverteringsstelsel en de lever.


 

 De vitale bron voor schoonheid en wellness:
Door de stijging van het zuurstofgehalte in het bloed is zuurstofhoudend water ideaal voor de schoonheids- en wellness-sector.

De „tweede long“ voor sport en vrije tijd:
Zuurstofhoudend water bevordert het prestatievermogen van iedereen die sport beoefent, zowel de amateur als de topatleet.

Vitaliteit:
Voor meer werkkracht en concentratie in het beroepsleven : De beroepsvereisten worden steeds groter. Zonder een voldoende grote zuurstofvoorziening verminderen het concentratie- en prestatievermogen. Een optimale zuurstofvoorziening is de oplossing.

Levenskwaliteit:
Voor meer levenskwaliteit tot op hoge leeftijd. Omdat het zuurstofgehalte in het bloed met de leeftijd afneemt, is zuurstofhoudend water voor oudere mensen een bron van energie.

In vroegere tijden tapte men op 24 juni water af en bewaarde dit op een koele plaats meestal de kelder. Doordat op deze dag het water veel langer houdbaar is, gebruikte men dit water als basis voor kruiden thee in de winter periode.
Op deze dag herdenkt men de geboortedag van Johannes de Doper, de profeet die Jezus in de rivier de Jordaan doopte. Deze dag valt samen met het midzomerfeest dat van oudsher op veel plaatsen in Europa wordt gevierd.

 


De commentaren zijn gesloten.