14-02-11

M/V

De hoofdredacteur van P-Magazine heeft 'dé handleiding' voor vrouwen geschreven, Bart Peeters maakte een plaat over 'de ideale man', de bestseller 'Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus' loopt dezer dagen op de planken, en een Nederlandse wetenschapsjournaliste komt te verkondigen dat mannen en vrouwen dan toch op elkaar lijken. De m/v-hysterie piekt andermaal. En zal dat blijven doen. Want vrouwen: geen m/v die ze ooit begrijpt.

Door de kennis dat mannen een penopauze hebben en vrouwen een menopauze is er weer een mythe minder over hoe verschillend we wel zijn. Toch kunnen we er niet omheen dat man en vrouw totaal andere wezens zijn. Of we nu van mars of van pluto of de maan komen, speelt niet veel rol, we leven samen op de aarde en dat is het enigste waar we rekening mee moeten houden. De laatste decenia wordt er vaak geroepen over gelijkheid tussen de sexen. Ik heb zo de indruk dat dit een beetje uit zijn voegen gebarsten is. Gelijkheid wel, gelijkheid niet.  Dat er gevraagd en geijverd wordt voor gelijkheid in rechten en kansen, daar ben ik volledig mee eens. Want er zijn een hoop verschillen tussen man en vrouw die we moeilijk gelijk kunnen trekken.

Ik heb me er eens rustig bij neergezet en kwam tot een paar structurele verschillen. Deze verschillen zijn algemeen, gelieve ze niet vast te pinnen op uzelf of uw partner, want de algemene regel houdt in dat er altijd uitzonderingen bestaan. Het enigste dat ik onthouden heb van mijn wiskundig onderwijs, jaren geleden.

Na wat speurwerk kwam ik te weten dat er een nieuwe feministische lijn aan het groeien is. De 'zachte feministische lijn' noemen ze zichzelf. Zij ijveren voor de 'ongelijkheid' tussen man en vrouw, ja u hoort het goed en nee ze zijn geen vijs kwijt. Wat deze mensen, want het is een gemengde groep, poneren klinkt aannemelijk. "De feministische gedachte van gelijkheid heeft ons al veel leed bezorgd," zegt een Chileense socio-psychologe Pilar Sordo, "Niet alleen voor de vrouwen, ook voor de mannen en zeker voor de raltie tussen de twee. Het heeft ons uit elkaar gedreven. De competitie groeide bovennatuurlijk uit en blokkeert onze complentaire kanten."

Dat is gesproken, ik voelde dit al jaren aan maar kon er niet zo dadelijk de vinger op leggen. Pilar wijst ons erop dat er structurele verschillen zijn tussen man en vrouw die niet cultureel gebonden zijn. Daaruit groeien de culturele verschillen tussen man en vrouw, die wel voor verbetering vatbaar zijn. Verbetering, zegt ze uitdrukkelijk, want vervaging zou nefast zijn, en is reeds nefast in verschillende samenlevingen, volgens het onderzoek van Pilar.

Vrouwen houden alles vast, mannen laten meer los.

Dit is een van het basisverschil tussen man en vrouw. We vinden dit terug in zeer lichamelijke functies, een man ejaculeert en laat zijn zwemmers de vrije hand, terwijl de vrouw, of het lichaam van de vrouw, probeert om elk zwemmertje bij te houden en om daarna alles wat ze tot zich neemt, bij te houden voor de voeding van het leven in haar. Dit lichamelijk structureel verschil uit zich in ons gedrag als man en vrouw. Vrouwen hebben hierdoor ook een uitstekend geheugen, zij zijn nieuwsgierig en stellen vragen tot in het oneindige, ook om controle te houden over alles wat er rond haar gebeurt, om alles te kunnen blijven vasthouden. Terwijl mannen vlugger over problemen gaan, en in discussies zelf gemakkelijker de pagina omslaan.

Andere verschillen groeien eigenlijk uit dit grote lichamelijke verschil: mannen zijn meer gefocused op objectieven terwijl de vrouw handelt volgens processen en details. Mannen praten vaak pas over hun problemen als ze opgelost zijn, terwijl vrouwen al pratende hun problemen oplossen.Mannen functioneren visueel en vrouwen met hun gehoor. Je kan hier de oerfunctie inzien van de mens: jager en baarster.

Volgens Pilar heeft de maatschappij er baat bij om de structurele verschillen tussen man en vrouw te koesteren. Een samenleving wordr tijk gekleurd door de diversiteit van zijn leden. Iedereen brengt hierdoor een waarde bij, jongeren - ouderen, mannen - vrouwen. Uniformiteit is een afzwakking. Vanuit het standpunt van een koppel is het ook heel belangrijk om op te komen voor je versschillend zijn "Ik ben man, Ik ben vrouw en heb in die hoedanigheid iets te vertellen"

Rolpatronen zijn opgelegd door de cultuur en niet door de verschillen.

Een huisman kan mannelijk blijven en het werk in huis doen, terwijl een carriere vrouw vrouwelijk kan zijn en naar behoren in haar topfunctie ageren. De 21ste eeuw is een eeuw van veranderingen. Zo ook in onze samenleving. Man en vrouw zoeken hun weg. De weg naar gelijkheid in ongelijkheid. In europa zien we dat de algemene trends van vrouwen is om te vermannelijken, terwijl dat in de Latinowereld iets minder is. Ik spreek van deze twee werelden omdat ik ze ken uit eigen ervaring. In Europa wordt gelijkheid tussen man en vrouw te glad gestreken, in Zuid Amerika kunnen vrouwen vrouwen zijn en mannen mannen en toch gelijke kansen en rechten en plichten hebben.

 

16:06 Gepost door De Redactie in samenleving | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.