22-07-09

21 juli in Buenos Aires

In Argentinie is het cafeleven net zo belangrijk als bij ons. Het is anders, het wordt er anders beleefd, maar het is wel belangrijk. Een cafe is, zoals het woord het zelf zegt: een plaats voor een koffie te drinken. De cafe's in de tangostad lijken meer op de Franse cafés, hoewel je er ook een hoop cafetaria's vindt. Ze gaan 's morgens open en sluiten op een redelijk uur, tenzij ze eten serveren, zoals vaak in de cafetaria's.

cafe-tortoni

Café Tortoni

Maar de echte originele cafés sluiten rond een uur of 20, tijd om naar huis te gaan en te eten met je gezin, wordt hier gedacht. Er is een net aan cafés die hun autentisiteit niet verloren hebben, zij hebben hun inrichting en hun gewoontes nog uit de tijd van de tango, de jaren '40. Dat net is de laatste jaren georganiseerd en deze cafés zijn herkenbaar aan de sticker op de voordeur: 'notable' (De notabelen). Eenmaal deze stempel, mogen ze hun inrichting niet zomaar veranderen, elke renovatie wordt gekeurd door de organisatie om te zien of ze de plaats in de lijst van de notabelen nog waardig zijn.

 

Dscn0015

El Banderin, het café dicht bij de kantoren van de redactie, is zo een sticker rijk. Volgens de buurt hebben zij een plaats bij de notabelen gekregen door de gezelligheid en de warmte van hun klanten, dit in de tangobuurt van Buenos Aires, Almagro. De grote zangers en musikanten uit de tangowereld zijn hier over de vloer geweest voor hun dagelijks kopje koffie. Maar er is meer aan de hand. De eigenaar, Don Mario, is een hevige River fan (voetbalclub van Buenos Aires, naast Boca, meestal in de hoogste rangschikking van het seizoen). Don Mario is reeds lid van River sinds 1944. Er is dus vaak maar één gespreksonderwerp in de namiddag tussen de 'baas' en zijn klanten, de capriolen van River en zijn shotters.

Dit alles serveert Don met de traditionele Spaanse hapjes en de koffie geserveerd in kleine glazen kopjes.

"De mensen omarmen me als ze binnenkomen en ik ontvang ze zoals thuis," legt de man van 73 jaar aan de redactie uit. Dit lijkt een geslaagde formule. , het plafond bladdert af, de muren zouden een likje verf kunnen gebruiken, maar dat is uit den boze. Zelfs de jongeren vinden hun weg naar de kroeg van Don Mario. De tijd is hier blijven stilstaan, de tangomuziek is een must en het plafond bladdert af, de muren zouden een likje verf kunnen gebruiken, maar dat is uit den boze.

 

 

Video: don Mario, el coleccionista de banderines

 

Dit café heeft nog een andere troef. De eigenaar is een fervente verzamelaar van voetbalvlaggetjes. Meer dan 500 vlaggetjes sieren de muren. Zelfs toeristen die op de hoogte zijn van de manie van Mario brengen vanuit alle hoeken van de wereld vlaggetjes mee van hun ploeg. Vrienden van River die met de ploeg de wereld afreizen, hebben ook steevast een vlag mee voor El Banderin (de vlaggenwinkel).

 

905743056_96bdf38f91

Moest u zich dus in deze contreien begeven, een koffietje in El Banderin is zeker de moeite waard. Voor diegene die niet zo ver kunnen afzakken, het filmpje om je een sfeerbeeld van onze stamkroeg mee te geven. Daar heeft deze ploeg de 21ste juli gevierd, met jullie, lezers, in gedachten.

El-banderin

 

10:00 Gepost door De Redactie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hallo,

Ik heb een hele verzameling voetbalvlaggetjes liggen. Zou je mij het e-mailadres kunnen bezorgen van El Banderin?

Alvast bedankt!

Gepost door: Sofie | 12-08-09

De commentaren zijn gesloten.